مير حسين بن معين الدين ميبدى يزدى
35
شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى )
فاتحهء ثانيه در ذات خدا ، تقدّس و تعالى لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ « 1 » لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ « 2 » فتح صوفيّه گويند ادراك ذات بحت و غيب هويّت كه از اشارات و عبارات معرّى و از قيود اعتبارات مبرّا باشد محال است : لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً « 3 » . س : تا گرد تعيّن ننشانى اى دل * مشكل كه شهود حقّ توانى اى دل خواهى كه برى راه به سرمنزل او * مىرو بنشان بىنشانى اى دل و بواسطهء كمال رأفت و رحمت كه در شأن عباد دارد ايشان را از تأمّل در ذات خود تحذير فرموده ، تا اوقات ايشان ضايع نشود . يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ « 4 » . ظ : عنقا شكار كس نشود دام بازچين * كآنجا « 5 » هميشه باد بدست است دام را
--> ( 1 ) . الشّورى : 11 . ( 2 ) . الأنعام : 103 . ( 3 ) . طه : 110 . ( 4 ) . آل عمران : 30 . ( 5 ) . BF : كاينجا .